Home Happiness “คุณครูครับผมขอกลับบ้าน ไปป้อนข้าวแม่ก่อนนะครับ”

“คุณครูครับผมขอกลับบ้าน ไปป้อนข้าวแม่ก่อนนะครับ”

2 second read
0
0
283

เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่น่าชื่นชมอย่างมาก เป็นเรื่องราวของ “ด.ช.ธีรภัทร์ กลิ่นลอง” นักเรียนชายผู้ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศักษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านคูเมือง จังหวัดสิงห์บุรี คือเด็กชายยอดกตัญญู อาศัยอยู่กับพี่สาว และแม่ผู้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ทำให้ในตอนแรก น้องเลือกที่จะออกจากโรงเรียน เพื่อนำเวลามาดูแลแม่

แต่ทางโรงเรียน ผอ. และครู ได้ปรึกษากันเพื่อที่จะช่วยเหลือ โดยอนุญาตให้น้องลากลับบ้านได้ ทุก 1 ชั่วโมง เพื่อไปดูแลแม่ โดยเด็กชายมีเพียงจักรยานคันเก่า ๆ เกือบพัง ปั่นจากโรงเรียนไปถึงบ้านเพื่อไปหาแม่ที่ติดเตียง และกลับมาเรียนต่อ เป็นแบบนี้ทุกวัน

เด็กชายต้องคอยปิดไฟแทบจะตลอดเวลา จะเปิดไฟก็ต่อเมื่อต้องป้อนข้าวให้แม่ เพราะกลัวไม่มีเงินจะจ่ายค่าไฟ ซึ่งทางพี่สาวก็ได้ทำงานรับจ้างช่วยเหลือค่าใช้จ่ายบางส่วน

ส่วนแม่เลิกกับสามีนานแล้ว ได้รับเงินสวัสดิการรัฐเดือนละ 200-300 บาทเท่านั้u ซึ่งไม่ได้พอกับค่าใช้จ่ายเลย ให้หน่วยงานในชุมชนเข้ามาช่วยเหลือดำเนินการเรื่องสิทธิ์ต่าง ๆ ก็ไม่ได้ เพราะแม่ของน้องย้ายที่อยู่ตามสามีมา แต่ยังไม่ได้ย้ายสิทธิ์เข้ากับทางจังหวัดนี้

โชคดีที่มีครูและเพื่อน ๆ เข้าใจน้อง คอยให้อาหารกลางวันและอาหารเย็นฟรี ๆ รวมถึงยังแบ่งปันอาหารเย็นให้เอากลับบ้านไปแบ่งกันกินกับคุณแม่

ล่าสุด ด้วยพลังของโซเชียล เมื่อโพสต์เผยแพร่ออกไปก็ได้มีธารน้ำใจหลั่งไหลเข้ามาช่วยเหลือเด็กชายกตัญญูคนนี้และแม่เป็นจำนวนมาก ทางพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดสิงห์บุรี ก็ได้เข้ามาให้ความช่วยเหลือโดยมอบเครื่องอุปโภค-บริโภค เพื่อเป็นการบรรเทาความเดือดร้อนในเบื้องต้น และร่วมวางแผนให้การช่วยเหลือต่อไป

หากมีผู้ใจบุญท่านใดประสงค์ให้ความช่วยเหลือ สามารถให้ความช่วยเหลือโดยส่งสิ่งของจำเป็นตามที่อยู่ของน้องในโพสต์ต้นฉบับ หรือผ่านทางบัญชีของน้องโดยตรงที่มีครูเป็นผู้ดูแล

ขอบคุณที่มาข้อมูล  แอน แอน , พมจ.สิงห์บุรี, บ้านและสวน

Load More Related Articles
Load More By adminsk
Load More In Happiness

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Check Also

4 วิธีส ย บผู้เช้าเจ้าชู้ เจ้าชู้แค่ไหนก็ไม่รอด

หากพูดถึง หนุ่มเจ้าชู้ ยิ่งดู ยิ่งมีเสน่ห์ แต่ควรทำอย่างไร? ให้เสน่ห์ของเค้าหยุดอยู่ที่เรา…